Ukończyłam studia jednolite magisterskie na kierunku Psychologia na Uniwersytecie Warszawskim. Kontynuuję rozwój zawodowy w szkole psychoanalitycznej, co kształtuje moje rozumienie trudności dzieci i młodzieży – zależy mi na tym, by nie zatrzymywać się na powierzchni objawów, lecz szukać tego, co za nimi stoi.
Swoje doświadczenie zawodowe zdobywałam, wspierając dzieci, młodzież i ich rodziny w różnych kontekstach – od telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży, przez centrum wsparcia kryzysowego, po indywidualną pracę kliniczną. Swoją drogę z pomocą psychologiczną dzieciom zaczynałam jako wolontariuszka Telefonu Zaufania 116 111 w Fundacji „Dajemy Dzieciom Siłę”, gdzie przez ponad 600 godzin udzielałam wsparcia młodym osobom. Brałam tam również udział w szkoleniach dotyczących współczesnych problemów psychicznych dzieci i młodzieży. Doświadczenie w interwencji kryzysowej nauczyło mnie uważności na sygnały, które nie zawsze są wypowiadane wprost.
W ośrodku prowadzę indywidualną pracę z dziećmi i młodzieżą, dobierając metody do wieku, potrzeb i możliwości pacjenta – korzystam z rozmowy, gier, zabaw i odgrywania scenek. Prowadzę również psychoedukację, rozmowy wspierające oraz kwalifikuję do dalszych oddziaływań, takich jak terapia środowiskowa czy psychoterapia indywidualna.
Najczęściej pracuję z pacjentami doświadczającymi lęku, trudności adaptacyjnych oraz problemów w relacjach rówieśniczych. Wspieram również w rozwijaniu asertywności i budowaniu stabilnego obrazu siebie. Mam doświadczenie w pracy z zachowaniami agresywnymi oraz z osobami ze spektrum autyzmu.
Ważnym elementem mojej pracy jest kontakt z rodzicami i opiekunami. Prowadzę z nimi wywiady, psychoedukację oraz rozmowy wsparciowe, ponieważ pomoc dziecku jest skuteczniejsza, gdy obejmuje też jego najbliższe otoczenie.